[15.4.8] czekając

czekając
na nowe jeszcze wciąż nowe i nowe
za każdym razem

milcząc
w samotności chorobie i zgiełku
poszukując ciszy w niewypowiedzianych słowach
bez logik i dźwięków zbędnych
kropek

o wschodzie słońca

wznosząc
modlitwy do życ nieprzeżytych i spraw niezałatwionych

w oczekiwaniu

w wierności i zdradzie
w cieniu

w świetle sztucznym

w nocy
gdy słońca są tylko pewnym rodzajem wspomnienia